Capo Di Capi Weblog

Δέν Υπάρχουν Aθώα Θύματα

Αλήθειες και Μύθοι του ‘21 (Μέρος 1ον)

leave a comment »


Εκατόν ενενήντα χρόνια συμπληρώνονται φέτος από την συμβολική ημερομηνία έναρξης της Εθνεγερσίας τού 1821.
Συμβολική, αφού οι πάντες γνωρίζουν ότι η ημερομηνία αυτή της 25ης Μαρτίου δεν επιλέχθηκε για κανέναν άλλο λόγο παρά για να ταυτίσει την θρησκευτική εορτή του Ευαγγελισμού με το χαρμόσυνο μήνυμα του Ευαγγελισμού του Έθνους. Είναι επίσης συμβολική, καθώς οι Έλληνες ποτέ δεν παρέμειναν οι ήσυχοι «ραγιάδες», όπως θέλουν να μας τους προβάλλουν οι σύγχρονοι θιασώτες της «ελληνοτουρκικής φιλίας».


Στα πλαίσια, λοιπόν, της φετινής επετείου και με αφορμή τα οσα ακούγονται τελευταία θα ακουστούν και φέτος τα ίδια και τα ίδια ανιαρά μηνύματα, που καμία σχέση δεν θα έχουν με το Νόημα της μεγάλης αυτής στιγμής του Γένους. Κάποιοι θα αναρωτηθούν –και δικαίως- ποια σκοπιμότητα εξυπηρετεί η απόδοση τιμών σ’ αυτήν την επέτειο. Τι νόημα έχει άραγε ο εορτασμός της 25ης Μαρτίου σε μια εποχή όπως είναι αυτή της «παγκοσμιοποιημένης οικονομίας», των «μεταεθνικών κοινοτήτων» και της «πολυπολιτισμικής κοινωνίας»; Τι νόημα έχουν οι έννοιες της εθνικής ελευθερίας και των αγώνων ενάντια στην Σκλαβιά (όποια προσωπεία κι αν αυτή φοράει), σε μια εποχή που οι πολτοποιημένοι μαζάνθρωποι μάς καλούν να διαγράψουμε την Ιστορία μας, να αποκοπούμε από τις ρίζες μας, να καταστούμε κι εμείς κιμάς στην παγκόσμια κρεατομηχανή της Λήθης;
Η 25η Μαρτίου, ως σύμβολο της διαχρονικής Αντίστασης των Ελλήνων –και κατ’ επέκτασιν όλων των καταπιεζομένων λαών του πλανήτη- ενάντια στην πικρή Τυραννία, εξακολουθεί σήμερα να παραμένει, εκατόν ογδόντα έξι χρόνια μετά, μία ημερομηνία «επικίνδυνη» για τους εξουσιαστές μας. Επικίνδυνη, διότι υπενθυμίζει ες αεί το αιώνιο χρέος κάθε πραγματικά Ελεύθερου Ανθρώπου να πολεμήσει για το Δίκαιο και την Ελευθερία, μισώντας αν χρειαστεί –ναι, ΜΙΣΩΝΤΑΣ με όλη τη δύναμη της ψυχής του- τον εκάστοτε τύραννο και εχθρό της αδέσμευτης σκέψης («Το μίσος για τους τυράννους συνεπάγεται αγάπη προς τον άνθρωπο», έλεγε ο Κ. Μαρξ).
Η Επανάσταση της 25ης Μαρτίου θα φοβίζει πάντοτε τους παγκόσμιους εξουσιαστές. Η εξέγερση εκείνη των υποδουλωμένων Ελλήνων που συγκλόνισε για επτά ολόκληρα χρόνια όλη την πολιτισμένη ανθρωπότητα δεν στρεφόταν μόνο ενάντια στα συμφέροντα της Οθωμανικής αυτοκρατορίας (που μόνο «ανεκτική» δεν ήταν απέναντι στους λαούς που κατείχε). Στρεφόταν καίρια και κατά των συμφερόντων της «Ιεράς Συμμαχίας», της σκληρής Αντίδρασης της εποχής που δεν ανεχόταν την παραμικρή απόπειρα «βίαιης ανατροπής» της τότε ισχύουσας Τάξεως. Γι’ αυτό και οι σύγχρονοι επίγονοι της «Ιεράς Συμμαχίας» θέλουν να υποβαθμίσουν στο μυαλό μας το συγκλονιστικό εκείνο Έπος του Εθνικοαπελευθερωτικού Αγώνος: η τιτάνια εκείνη σύγκρουση αποτελεί κακό παράδειγμα για τους Ελλαδίτες του 21ου αιώνα, που οφείλουν να υποτάσσονται σκύβοντας το κεφάλι και να πληρώνουν τον χαράτσι στους νέους «κοτζαμπάσηδες», ως άλλοι, εθελόδουλοι ραγιάδες…
Θα επιχειρήσω (σε δύο μέρη) μια αναψηλάφηση των μεγάλων γεγονότων που συνθέτουν το Έπος του ’21, αναδεικνύοντας μερικές από τις ιστορικές αλήθειες που αποκρύπτουν οι παραχαράκτες και οι διαστρεβλωτές.
Ποιοι «φιλήσυχοι ραγιάδες»;
Φυσικά και ψεύδονται σκοπίμως όσοι ισχυρίζονται (χρησιμοποιώντας βαρύγδουπους «πανεπιστημιακούς τίτλους») ότι η Οθωμανική αυτοκρατορία ήταν το πρότυπο ενός «ανεκτικού» και «πολυπολιτισμικού κράτους», μέσα στο οποίο διαβιούσαν ειρηνικά ξεχωριστές φυλές και εθνότητες. Η επανάσταση του 1821 δεν ήταν η πρώτη που ξέσπασε από τους Έλληνες ενάντια στην τούρκικη σκλαβιά. Δεκάδες, εάν όχι εκατοντάδες επαναστάσεις έχουν καταγραφεί καθ’ όλη την διάρκεια της οθωμανικής κατοχής, άλλες λιγότερο κι άλλες περισσότερο επιτυχημένες. Η δίψα των Ελλήνων για την ανάκτηση της προγονικής ελευθερίας και δόξας δεν ήταν δυνατόν να πνιγεί στο αίμα που έχυνε στην ιερή ελληνική γη το τούρκικο γιαταγάνι. Κι όταν ήρθε πλέον το πλήρωμα του χρόνου, μια χούφτα αγράμματων και ταπεινών πολεμιστών απόσεισε τον βάρβαρο δυνάστη και τον συνεργάτη του από κάθε σημείο της υπόδουλης Πατρίδας, ζωντανεύοντας στο πέλαγος του Αιγέα τις νέες Σαλαμίνες, και στις αδιάβατες κορφές της Πελοποννήσου την κλεφταρματολίτικη Τιτανομαχία.
Όπως έλεγε και ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ο Γέρος του Μωρηά: «Το Γένος ποτέ δεν υποτάχτηκε στον σουλτάνο. Είχε τα πάντα: το βασιλιά του, το στρατό του, τα κάστρα του. Βασιλιάς του, ο Μαρμαρωμένος Βασιληάς. Στρατός του, οι Αρματολοί κι οι κλέφτες. Κάστρα του, η Μάνη και το Σούλι».
Οι Έλληνες πολέμησαν επί 4 αιώνες με τεράστιες απώλειες, όπως είχαν καθήκον και υποχρέωση να πράξουν. Υποχρέωση απέναντι στην μακραίωνη παράδοση του Γένους τους και καθήκον έναντι στην αλυσοδεμένη Πατρίδα. Εβδομήντα τέσσερις επαναστάσεις έχουν καταγραφεί κατά της οθωμανικής τυραννίας (πόσες δεν γνωρίζουμε…), πράγμα που με απλά μαθηματικά σημαίνει, ότι κάθε τετραετία, επί 400 χρόνια, οι Έλληνες έπαιρναν τα όπλα!
Μερικά από αυτά τα κινήματα είναι τα εξής:
1463: Δέκα χρόνια μόνο μετά την άλωση της Πόλης, σημειώνεται επαναστατικό κίνημα σε Σπάρτη, Λακεδαίμονα και Αρκαδία με επικεφαλής τους Πέτρο Μπούα και Μιχαήλ Ράλλη.
1479: Κίνημα στη Μάνη από τον Κορκόδειλο Κλαδά.
1481: Επαναστατεί η Χειμάρρα και η Αυλώνα με αρχηγούς τον Κλαδά και τον Ιωάννη Καστριώτη.
1496, 1499: Επανάσταση σε Ήπειρο, Στερεά και Πελοπόννησο με υποκίνηση του Καρόλου Η’.
1532: Επανάσταση σε Κορώνη και Πάτρα με αρχηγούς τον Νικόλαο Μαμωνά-Παλαιολόγο, τον Μιχαήλ Καλόφωνο και άλλους.
1571: Επανάσταση σε Πελοπόννησο, Στερεά, Μακεδονία και Αιγαίο μετά την καταστροφή του τουρκικού στόλου στη Ναύπακτο από τους ενωμένους στόλους της Ευρώπης.
1612: Επανάσταση στα Γιάννενα από τον ηρωικό Δεσπότη Τρίκκης Διονύσιο τον «Σκυλόσοφο».
1684: Οι Έλληνες ξεσηκώνονται στο πλευρό των Ενετών και ελευθερώνουν τον Μωρηά. Η ελευθερία αυτή θα κρατήσει μέχρι το 1715.
1770: Κατά τα Ορλωφικά, όλη η Ελλάδα ξεσηκώνεται απ’ άκρη σε άκρη. Μετά την προδοσία της επανάστασης, οι τουρκικές αρχές προέβησαν σε φρικτές σφαγές εις βάρος Ελλήνων χριστιανών.
1778-1793: Ο «πειρατής» Λάμπρος Κατσώνης κυριαρχεί στο Αιγαίο και προξενεί στον τουρκικό στόλο τεράστιες καταστροφές.
Τετρακόσια ολόκληρα χρόνια, δηλαδή δεκαπέντε σχεδόν γενιές μαύρης σκλαβιάς υπέφεραν οι Έλληνες, μα ποτέ δεν υποτάχθηκαν στον Σουλτάνο όπως μαθαίνουν στα παιδιά μας οι σύγχρονοι γενίτσαροι της υποταγής και του αφελληνισμού…
Συνεχίζεται…..

Advertisements

Written by CapoDiCapi

14 Φεβρουαρίου 2011 στις 07:36

Αναρτήθηκε στις Ελλάδα, Κοινωνια

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: