Capo Di Capi Weblog

Δέν Υπάρχουν Aθώα Θύματα

Η Προσωπική Επιτυχία και τα συστατικά της

leave a comment »


Είναι εύκολο να βρει κανείς την ευτυχία και το νόημα της ζωής, όταν έχει επιτύχει δύο απλούς στόχους: να αγαπά αυτό που κάνει και να το δείχνει.

Αυτό είναι που εγώ ονομάζω «μότζο». Όλοι οι επιτυχημένοι άνθρωποι που γνωρίζω το έχουν. Φαίνεται όταν θετικά συναισθήματα για αυτό που κάνουμε ακτινοβολούν από μέσα μας, τόσο ώστε να γίνονται αντιληπτά και από τους γύρω μας. Με άλλα λόγια, δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ του θετικού τρόπου με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε εμείς οι ίδιοι τον εαυτό μας – και αυτό που κάνουμε – και του πώς οι άλλοι μας βλέπουν.

Για «φτιάξουμε» το μότζο, θα πρέπει να ανακατέψουμε τέσσερα βασικά συστατικά.

1. Ταυτότητα. Ποιος νομίζεις ότι είσαι; Το ερώτημα αυτό είναι πιο διακριτικό από ό,τι ακούγεται. Μου προκαλεί έκπληξη το πόσο συχνά θέτω στους ανθρώπους αυτή την ερώτηση και η πρώτη τους αντίδραση είναι, «ε, νομίζω ότι φαίνομαι σαν κάποιος που…». Τους σταματώ αμέσως: «Εγώ δεν ζητώ να μου αναλύσετε πώς νομίζετε ότι σαν βλέπουν οι άλλοι. Θέλω να μάθω ποιος νομίζετε εσείς ότι είστε. Βγάζοντας από την εξίσωση οτιδήποτε άλλο υπάρχει στον κόσμο, συμπεριλαμβανομένης της άποψης της συζύγου, οικογένειάς σας και των στενόνερων φίλων σας, πώς αντιλαμβάνεστε εσείς τον εαυτό σας;»

Αυτό που ακολουθεί είναι συχνά μια μακρά σιωπή, καθώς πασχίζουν να εστιάσουν στην εικόνα του εαυτού τους. Αφού σκέφτονται για μια στιγμή, μπορώ τότε να λάβω γενικά μια ευθεία απάντηση. Χωρίς μια ακλόνητη αυτογνωσία, μπορεί να μην καταφέρουμε ποτέ να καταλάβουμε πώς κερδίζουμε ή χάνουμε την «προσωπική μας μαγεία».

2. Επίτευγμα. Τι έκανες τελευταία; Μιλάω για τις επιτυχίες που έχουν σημασία και αντίκρισμα. Εάν είστε πωλητής, αυτό θα μπορούσε να ήταν μία μεγάλη πώληση. Εάν είστε δημιουργικός τύπος, μπορεί να σημαίνει τη σύλληψη μιας καινοτόμας ιδέας. Το ερώτημα αυτό είναι επίσης πιο διακριτικό από ό,τι ακούγεται, γιατί συχνά υποτιμούμε ή υπερεκτιμούμε τα επιτεύγματά μας, με βάση το πόσο εύκολο ή δύσκολο ήταν να τα καταφέρουμε.

3. Φήμη. Τι γνώμη έχουν οι άλλοι για σένα; Τι πιστεύουν οι άλλοι ότι έχεις καταφέρει τον τελευταίο καιρό; Σε αντίθεση με τα ερωτήματα σχετικά με την ταυτότητα και τις επιτυχίες, αυτό εδώ δεν είναι καθόλου διακριτικό. Ενώ η ταυτότητα και το επίτευγμα είναι έννοιες που διαμορφώνουμε μόνοι μας για τον εαυτό μας, η φήμη μας είναι ένας πίνακας αξιολόγησης που συμπληρώνεται από άλλους. Οι συνάδελφοι, οι πελάτες και οι φίλοι σας (και μερικές φορές, κάποιοι άγνωστοι με τους οποίους δεν έχετε ποτέ γνωριστεί) αρπάζουν το δικαίωμα να βαθμολογήσουν την απόδοσή σας. Εκθέτουν τις απόψεις τους και στον υπόλοιπο κόσμο. Αν δεν μπορείτε να έχετε τον πλήρη έλεγχο της φήμη σας, μπορείτε να τη διατηρήσετε ή να τη βελτιώσετε με τρόπους που έχουν τεράστιο αντίκτυπο στο μότζο σας.

4. Αποδοχή. Τι μπορείς να αλλάξεις και τι είναι πέρα από τον έλεγχό σου; Εξωτερικά, η αποδοχή –δηλαδή η διατήρηση μιας ρεαλιστικής στάσης απέναντι σε αυτό που δεν μπορούμε να αλλάξουμε στη ζωή μας και η συμφιλίωση με τον εαυτό μας σε αυτό το θέμα- θα έπρεπε να είναι το πιο εύκολο πράγμα. Είναι σίγουρα πιο εύκολο από τη δημιουργία μιας ταυτότητας εκ του μηδενός ή η ανοικοδόμηση μια φήμης.

Άλλωστε, πόσο δύσκολο μπορεί να είναι να υποταχθεί κανείς στην πραγματικότητα μιας κατάστασης; Εκτιμούμε την κατάσταση, παίρνουμε μια βαθιά ανάσα (ίσως αφήνοντας να μας φύγει ένας μικρός αναστεναγμός) και την αποδεχόμαστε. Ωστόσο, η αποδοχή αποτελεί συχνά τη μεγαλύτερη πρόκληση. Αντί να δεχτούν ότι οι προϊστάμενοί τους έχουν εξουσία πάνω στη δουλειά τους, μερικοί εργαζόμενοι συνεχώς πάνε κόντρα στους ανωτέρους τους (μια στρατηγική η οποία σπάνια έχει θετική έκβαση). Αντί να αποφασίσουν να αντιμετωπίσουν την απογοήτευση του να παρακαμφθούν σε μία προαγωγή, θα κλαψουρίζουν ότι «δεν είναι δίκαιο» σε οποιονδήποτε καθίσει να τους ακούσει (μια στρατηγική που σπάνια βοηθά την εικόνα τους μέσα στο χώρο εργασίας). Αντί να αντιμετωπίσουν αυτή την αναποδιά της καριέρας τους με αποφασιστικότητα, θα ψάξουν για αποδιοπομπαίους τράγους, ρίχνοντας το φταίξιμο σε οποιονδήποτε άλλον εκτός από τους ίδιους (μια στρατηγική που σπάνια τους διδάσκει πώς να αποφεύγουν τις μελλοντικές κακοτοπιές). Όταν το μότζο εξασθενίζει, η αρχική αιτία είναι συχνά η αδυναμία να αποδεχόμαστε αυτό που είναι –και να προχωρούμε στη ζωή.

Κατανοώντας τις επιπτώσεις και τις αλληλεπιδράσεις της ταυτότητας, των επιτυχιών, της φήμης και της αποδοχής, μπορούμε να αρχίσουμε να αλλάζουμε το δικό μας μότζο, τόσο στην εργασία μας όσο και στο σπίτι μας τη φετινή χρονιά – και για το υπόλοιπο της ζωής μας.

Πηγή: http://www.capital.gr

Advertisements

Written by CapoDiCapi

25 Ιανουαρίου 2011 στις 07:11

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: