Capo Di Capi Weblog

Δέν Υπάρχουν Aθώα Θύματα

Αυτό που λείπει απο την Ζωή μου (Μέρος 1ον)

leave a comment »


«Κάτι λείπει από τη Ζωή μου και δεν το Γνωρίζω… Δεν είμαι ευτυχισμένος!». Πόσες φορές το έχουμε αισθανθεί αυτό;

Συνήθως, η σκέψη αυτή μας δημιουργεί την εντύπωση ότι η Ζωή μας είναι Άδεια, βαρετή και δεν έχει σκοπό. Δυστυχώς, προσπαθούμε χωρίς αποτέλεσμα να καλύψουμε αυτή την ανεπάρκεια με τον Υπερκαταναλωτισμό, το υπερβολικό Φαγητό, τα Μπράτσα και άλλες Ενέργειες που λειτουργούν ως Αδιέξοδα, προσωρινά όμως Αδιέξοδα, χωρίς να μας «Γεμίζουν» ολοκληρωτικά όπως θα θέλαμε!

Συνήθως, δεν ξέρουμε τι είναι αυτό το «Κάτι» που λείπει από τη Ζωή μας και ευχόμαστε να το γνωρίζαμε. Άλλες φορές, πάλι, πιστεύουμε ότι αυτό που μας λείπει και μας κάνει δυστυχισμένους είναι μια σχέση, η κατάλληλη δουλειά, οι φίλοι ή χιλιάδες άλλα πράγματα που μπορεί να είναι είτε υλικά Αγαθά είτε άλλες Εσωτερικές Ανάγκες για Επικοινωνία, Αγάπη, Κατανόηση κ.λπ.

Το Ανικανοποίητο της Ζωής μάς οδηγεί να παίρνουμε Ρίσκα και να Δοκιμάζουμε άλλα «Απαγορευμένα» πράγματα για να αποδείξουμε στον εαυτό μας ότι είμαστε διαφορετικοί, ότι είμαστε τολμηροί, ότι ξεχωρίζουμε από όλους τους υπόλοιπους! Το παράδοξο είναι ότι και αυτά τα πράγματα που κάνουμε δε μας λύνουν το Πρόβλημα. Δε μας «Γεμίζουν» στο βαθμό που θα θέλαμε.

Αντίθετα, μερικά πράγματα που Δοκιμάζουμε μπορούν πολύ εύκολα να μας οδηγήσουν Ασυνείδητα σε πολύ επικίνδυνα μονοπάτια και σε Αδιέξοδα από τα οποία δεν υπάρχει «Επιστροφή»…

Κατά συνέπεια, αυτή η Στάση Ζωής μπορεί να μας οδηγήσει στην ολοκληρωτική Καταστροφή και την Περιθωριοποίηση!

Πιθανόν μέσα στην απελπισία μας μπορεί να «Παίζουμε με τη Φωτιά» και όχι μόνο να  «Καούμε Ζωντανοί» και να εξαφανιστούμε από το προσκήνιο της Ζωής, αυτό θα ήταν το λιγότερο, αλλά μια Ζωή να «Καιγόμαστε Καθημερινά», χωρίς να έχουμε τη Δύναμη ούτε να… αυτοκτονήσουμε!

Όλα αυτά που κάνουμε ψάχνοντας να βρούμε τον Εαυτό μας, την Ψυχή μας, δε θα μπορέσουν να μας «Γεμίσουν» στο βαθμό που Επιδιώκουμε να Αισθανθούμε Σημαντικοί και να Ξεχωρίσουμε.

Το τραγικό είναι ότι η Ζωή περνάει και ξαφνικά συνειδητοποιούμε ότι Γεράσαμε, γεμίζοντάς τη με Επιπόλαια Ρίσκα και με Άχρηστα Αγαθά, ενώ το «Κενό» μέσα στην Ψυχή μας θα εξακολουθήσει να υπάρχει!

Μπαίνουμε σε αυτό το μοτίβο της Ζωής όλο και πιο πολύ, να ζητάμε όλο και πιο πολλά και να νιώθουμε συνεχώς πιο Μόνοι, πιο Μπερδεμένοι και πιο Ανικανοποίητοι.

Γιατί μας λείπει «Κάτι» από τη «Ζωή». Και τι είναι αυτό;

Πώς μπορούμε να το «Αποκτήσουμε» για να Αισθανθούμε την Ικανοποίηση του «Ολοκληρωμένου Ανθρώπου»;

Για να νιώθουμε τόσο Ανικανοποίητοι σημαίνει ότι έχουμε χάσει «Επαφή» με όλα τα «Πράγματα» που ήδη υπάρχουν στη Ζωή μας, τα οποία αντιμετωπίζουμε «Ως Δεδομένα» και δε «Συνειδητοποιούμε» την Τεράστια Αξία τους, παρόλο που είναι τα «Πολυτιμότερα Αγαθά» που μας έδωσε ο Θεός του Κόσμου!

Η «Ζωή» δεν είναι δική  μας!

Μας τη «Δάνεισε» ο Θεός!

Η «Υγεία» δεν είναι δική μας!

Μας την «Εμπιστεύτηκε» ο Θεός!

Η «Αγάπη» δεν είναι δική μας!

Μας τη «Χάρισε» η Οικογένειά μας!

Η «Εργασία» δεν είναι δική μας!

Κάποιος μας την «Εμπιστεύτηκε»!

Τα Νιάτα δεν είναι δικά μας!

Είναι του «Χρόνου» που μας «Δίνεται» με τη Ζωή!

Η «Ελευθερία» δεν είναι δική μας!

Μας την «Κλήρωσε» ο Θεός!

Τα 6/8 των Ανθρώπων στον πλανήτη είναι Σκλάβοι άλλων Συνανθρώπων τους!

Όλα αυτά τα «Δεδομένα» αποτελούν τα Θεμέλια επάνω στα οποία στηρίζεται κάθε είδους Αίσθηση Ικανοποίησης και Ευτυχίας.

Χωρίς την ύπαρξή τους, καμία άλλη Αίσθηση Ικανοποίησης και Ευτυχίας δεν μπορεί να Υπάρξει.

Πρέπει κάθε μέρα να «Παίρνεις» Θετική «Ενέργεια» από αυτά τα «Μοναδικά Πολύτιμα Αγαθά» και κάθε πρωί που σηκώνεσαι να πας στη Δουλειά σου και κάθε βράδυ που ξαπλώνεις να κοιμηθείς να ευχαριστείς τον Θεό που σου τα πρόσφερε απλόχερα και σου έδωσε τη Δυνατότητα και τα Προσόντα να Φτιάξεις «Κάτι» καλύτερο στη Ζωή σου, για το οποίο να Αισθάνεσαι Περήφανος και Ευτυχισμένος!

Αυτά είναι τα «Εργαλεία» που σου Δώρισε ο Θεός και μόνο με αυτά θα μπορέσεις να βάλεις τους Στόχους σου και να τους Εκπληρώσεις!

Πέρα όμως από τα «Εργαλεία» αυτά, τα οποία θα πρέπει να «Προσέχεις» ως «Κόρη Οφθαλμού» και να μην τα «Κακομεταχειρίζεσαι», οι μεγάλοι Στόχοι που σε εμπνέουν Απαιτούν και Ορισμένες «Αξίες», τις οποίες ο μέσος Άνθρωπος δεν μπορεί να Καλλιεργήσει και να Ενσωματώσει στην Ψυχή του, στη καθημερινή Συμπεριφορά του. Είναι Δύσκολες. Απαιτούν κάποιο «Τίμημα».

Απαιτούν την «Επιβολή» του «Πρέπει» επί του «Θέλω»!

Όχι πάντα!

Μόνο όταν «Πρέπει» να κάνεις «Κάτι» που δε «Θέλεις» να το «Κάνεις» τη Δεδομένη Στιγμή!

Αυτή η «Αίσθηση» είναι που αρχίζει να σου «Δίνει» αυτό το «Κάτι» που τόσο πολύ Αναζητάς!

Αυτή η «Αίσθηση» είναι το σκαλοπάτι που σου Προσφέρει την «Ικανοποίηση» ότι μπορείς και Κερδίζεις τις «Καθημερινές» Μάχες που Δίνουν Μέσα σου «Τα Πρέπει σου» με «Τα Θέλω σου»!

Όσο περισσότερα καθημερινά μικρά «Πρέπει» Κερδίζεις Κάνοντάς τα, τόσο Αποδυναμώνεις τα «Θέλω» και Αισθάνεσαι Κυρίαρχος του Εαυτού σου και Νικητής!

Τότε Μπορείς να Κάνεις Ό,τι Θέλεις στη Ζωή σου, αρκεί οι Στόχοι σου να Είναι Ρεαλιστικοί, Πραγματοποιήσιμοι, Ξεκάθαροι και προπάντων Συγκεκριμένοι και Χρονικά Εφικτοί!

Συνεχίζεται………….

Advertisements

Written by CapoDiCapi

16 Ιανουαρίου 2011 στις 07:10

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: