Capo Di Capi Weblog

Δέν Υπάρχουν Aθώα Θύματα

Το πιστόλι στο κρόταφο των εργαζομένων

leave a comment »


Όταν και ο Κάστρο ακόμη ομολογεί ότι «…ούτε εγώ δεν θα έκανα επενδύσεις στην Κούβα» και απολύει σε δόσεις 1.000.000 δημόσιους υπαλλήλους. Όταν και το Εργατικό Συνδικάτο της Κούβας δηλώνει δημόσια (έστω και αν υποχρεώνεται) «…πρέπει να κλείσουμε τις άχρηστες κρατικές υπηρεσίες για να σώσουμε την οικονομία».

 Εμείς μέσα σε μια οικονομία βυθισμένη στα χρέη που δεν μπορεί να ανταγωνιστεί ούτε την Ονδούρα συνεχίζουμε να νομίζουμε ότι είμαστε σοσιαλιστές διαφόρων ιδεολογιών, αποχρώσεων και κλάδων… Πράσινοι σοσιαλιστές που ουδέποτε από το 1981 μέχρι σήμερα μπόρεσαν να μας δείξουν τι σοσιαλισμό πιστεύουν και τι σοσιαλισμό θα εφαρμόσουν αν βρουν την οικονομία σε πορεία ανάπτυξης. Γιατί αυτό που έμεινε στη μνήμη μας είναι το «ιστορικό» σύνθημα «Τσοβόλα δώστα όλα…» που χρέωσε τον ελληνικό λαό και τους απογόνους του για τέσσερις μελλοντικές γενιές.

Όπως και το «ο λαός στην εξουσία» που μαζί με την νομενκλατούρα μας έφερε και τη λοβιτούρα και τον ωχαδερφισμό στην κρατική μηχανή. Γαλάζιοι σοσιαλιστές με φιλελεύθερες φορεσιές που ήλθαν να χτίσουν νέο κράτος και το έκαναν μεγαλύτερο, φτωχότερο και ανεπαρκέστερο και με περισσότερα δανεικά..

Κόκκινοι σοσιαλιστές που δεν συμφωνούν με τίποτε και δεν προτείνουν τίποτε εφαρμόσιμο σε μια χώρα ενταγμένη στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωζώνη.

Και ενώ, λοιπόν, μετά τους Κινέζους και ο Κάστρο ανοίγει τις πόρτες της οικονομίας στους ιδιώτες (έστω και αν πρόκειται για βιοτέχνες) εμείς σαν «γνήσιοι» σοσιαλιστές μελετάμε ακόμη αν πράγματι είναι χρήσιμες οι (αποδεδειγμένα) άχρηστες κρατικές επιχειρήσεις ή οι Οργανισμοί του κράτους που συστήθηκαν ακόμη και από τον Καποδίστρια και από τον Όθωνα. Σας θυμίζω απλώς ότι ακόμη δεν έχει εκκαθαρισθεί ο Οργανισμός αποξήρανσης της λίμνης της Κωπαΐδας…

Εμείς σαν «γνήσιοι» σοσιαλιστές συντηρούμε ένα κράτος σπάταλο και δεν αφήνουμε σε κανένα να καταλάβει ποια θα είναι τα όριά του και πόσους τελικά θα κρατήσει για να το υπηρετήσουν σωστά.

Εμείς σαν «γνήσιοι» και «συνεπείς» σοσιαλιστές μιας παγκόσμιας πρωτότυπης σοσιαλιστικής πατέντας (άγνωστης στην υπόλοιπη πολιτική σκηνή του πλανήτη) κρύβουμε από τους ιθαγενείς-φορολογούμενους μέχρι και τα περιουσιακά στοιχεία τους κράτους που σαφώς και τους ανήκουν. Και ενώ έγκυροι αναλυτές επιμένουν ότι με την ορθή αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας θα μπορούσαμε να λύσουμε σε μεγάλο βαθμό το πρόβλημα του χρέους μας οι κυβερνήσεις των τελευταίων 20 ετών (που το οικονομικό πρόβλημα κλιμακώνεται) κρατάνε ως επτασφράγιστο μυστικό το ποια είναι η κρατική περιουσία και τι μπορούμε να κάνουμε για βοηθήσουμε τον κρατικό κορβανά.

Εμείς σαν «γνήσιοι» σοσιαλιστές υποσχόμαστε στους δανειστές μας άνοιγμα τους κράτους, των επαγγελμάτων και των προνομιακών κλάδων αλλά κατ΄ ιδίαν στα κομματικά όργανα μιλάμε για διατήρηση των μονοπωλίων στην ενέργεια, στα πετρέλαια, στις μεταφορές, στα λιμάνια, στα μεταλλεύματα, στο υπέδαφος, στα ταχυδρομεία και στα νερά.

Ποιόν λοιπόν νομίζουμε ότι ξεγελάμε ως επίσημο κράτος;

Μόνο τους εργαζόμενους στο δημόσιο τους οποίους κρατάμε σε μια μόνιμη ιδιόμορφη ομηρία. Γιατί από την μια μεριά γνωρίζουμε ότι περισσεύουν αλλά από την άλλη δεν αποφασίζουμε πόσους θα «εκτελέσουμε» με απολύσεις ώστε να το πάρουν απόφαση και να δούνε τι θα κάνουν.

Και δεν τους το λέμε γιατί θέλουμε να δούμε μήπως τα «μπαλώσουμε» με το μνημόνιο και γλυτώσουν αυτοί την «εκτέλεση» της απόλυσης και εμείς το πολιτικό κόστος. Δεν το λέει ούτε η κυβέρνηση ούτε και η αξιωματική αντιπολίτευση η οποία δείχνει ότι αν περάσει στην εξουσία θα αποκαταστήσει αδικίες και απολύσεις.

 Και οι εργαζόμενοι στον τομέα αυτό παραμένουν «όμηροι» ενός πολιτικού παιχνιδιού που παίζεται στην πλάτη τους μόνο και μόνο για να μην χαθούν ψηφοφόροι στις προσεχείς εκλογές για την τοπική αυτοδιοίκηση.

«Όμηροι» του πολιτικού παιχνιδιού είναι και οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα όπου οι «εκτελεστές» είναι περισσότεροι. Από την μία πλευρά η κυβέρνηση η οποία κάνει ότι δεν ακούει πως εντείνονται τα προβλήματα ρευστότητας στην αγορά και ότι πάμε για λουκέτα σε επιχειρήσεις που κανείς δεν πιστεύει ότι θα κλείσουν. Κάνει ότι δεν ακούει τις φωνές των επιχειρηματιών που ζητάνε τα λεφτά που τους χρωστάει το κράτος για να ανασάνουν τουλάχιστον για 1-2 χρόνια ακόμη. Και από την άλλη αυτοί οι ίδιοι οι εργοδότες που χρησιμοποιούν την μέθοδο του «εκβιασμού» με τις απολύσεις των εργαζομένων. Δείτε προέδρους Οργανώσεων και επιχειρηματίες κάθε είδους στα δελτία ειδήσεων της τηλεόρασης κάθε βράδυ να «απειλούν» με σωρεία απολύσεων αν δεν ικανοποιηθούν τα αιτήματά τους. Μέχρι και οι καφετζήδες βγήκαν στα μέσα ενημέρωσης και μίλησαν για απολύσεις αν εφαρμοστεί λέει ο νόμος απαγόρευσης του καπνίσματος σε δημόσιους χώρους… Αυτή είναι η κατάντια μας.

Κρατάμε το πιστόλι της απόλυσης στον κρόταφο κάθε εργαζόμενου και μιλάμε για απώλειες θέσεων εργασίας και κανείς από την πολιτική σκηνή δεν βλέπει τίποτε. Κατά τα άλλα όλοι είμαστε «σοσιαλιστές» και στεκόμαστε στο πλευρό του εργαζόμενου.

Advertisements

Written by CapoDiCapi

3 Δεκεμβρίου 2010 στις 08:07

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: